Voor de gemiddelde autoliefhebber is het bezitten van een Ferrari F40 een absoluut hoogtepunt in het leven. Voor de Roemeense zakenman Ion Țiriac bleek het echter een auto die hij jarenlang uit het oog kon verliezen. Dit opvallende verhaal illustreert perfect hoe groot en internationaal verspreid zijn persoonlijke autoverzameling in de loop der jaren is geworden.
Ion Țiriac is geen doorsnee verzamelaar. In zijn jongere jaren was hij een succesvol topsporter. Hij speelde ijshockey voor het Roemeense nationale team en maakte daarna internationaal furore als professioneel tennisser. In 1970 won hij samen met Ilie Năstase het dubbelspel op Roland Garros. Na zijn actieve sportieve loopbaan bouwde hij een aanzienlijk imperium op als zakenman en sportpromotor.
Een miljardair met een enorm wagenpark
Volgens schattingen van het zakenblad Forbes bedroeg zijn vermogen in 2026 circa 2,3 miljard dollar. Naast zijn uiteenlopende zakelijke belangen bezit hij een uitzonderlijk grote en waardevolle autoverzameling. Zijn wagenpark is inmiddels zo omvangrijk dat de logistiek eromheen voor een buitenstaander lastig te bevatten is. Het overgrote deel van zijn voertuigen staat gestald in de Țiriac Collection.
Dit is een groot complex in Otopeni, direct tegenover de luchthaven Henri Coandă bij de Roemeense hoofdstad Boekarest. De officiële inventaris telt in totaal ongeveer vierhonderd voertuigen, waarvan er ruim driehonderd voor het publiek staan tentoongesteld. De grote hallen staan vol met auto's vanaf het bouwjaar 1899 tot aan moderne sportwagens en motorfietsen. Een van de opvallendste feiten is de aanwezigheid van alle zeven generaties van de Rolls-Royce Phantom, inclusief twee zeldzame Phantom IV uitvoeringen.
De vergeten Ferrari in een Duitse stalling
Juist door die gigantische schaal en het gebruik van meerdere stallingslocaties kon een opmerkelijk incident plaatsvinden. In een interview deelde de oud-tennisser zelf een anekdote over een van de meest herkenbare sportwagens ter wereld. Țiriac kocht destijds een Ferrari F40 van Gerhard Berger, die op dat moment als Formule 1-coureur voor het Italiaanse automerk reed.
Omdat hij besefte hoe gewild het model was, kocht hij naar eigen zeggen later nog een exemplaar. Door een gebrek aan parkeerruimte in Monaco liet hij in ieder geval één van deze sportwagens in een garage in München stallen. Gekoppeld aan zijn drukke zakenleven en de enorme omvang van zijn totale verzameling, verdween de auto simpelweg uit beeld. Pas ongeveer tien jaar later werd hij er weer aan herinnerd dat de F40 nog altijd geparkeerd stond in de Zuid-Duitse stad.
De technische gevolgen van een lange stilstand
Een decennium lang stilstaan is voor elk voertuig schadelijk, maar voor een Italiaanse sportwagen is het een flinke technische uitdaging. Een auto die jarenlang niet rijdt, kan kampen met veel meer problemen dan enkel een lege accu of een laagje stof op de lak. Het brandstofsysteem, de rubberen leidingen, de remmen, de banden en de pakkingen kunnen flink uitdrogen of verstopt raken.
Daarnaast vereist de complexe turbotechniek van dit specifieke model na zo een lange stilstand hoogstwaarschijnlijk specialistische aandacht en verse vloeistoffen. Het is dan ook een logische vervolgstap dat een dergelijke machine na jaren van verwaarlozing terug naar de fabriek in Maranello zou moeten voor een grondige inspectie en het eventuele herstel om weer veilig de weg op te kunnen.
De historische status van de beroemde F40
De Ferrari F40 is uiteraard niet zomaar een sportwagen. Het model werd in 1987 geïntroduceerd ter ere van het veertigjarig bestaan van de fabrikant. Het is een legendarisch model omdat het de allerlaatste Ferrari was die nog onder het directe toezicht en met de persoonlijke goedkeuring van oprichter Enzo Ferrari werd ontwikkeld. Er rolden uiteindelijk 1.311 exemplaren uit de fabriek.
Dit productieaantal maakt het model zeldzaam en zeer gewild in verzamelaarskringen, al is het geen auto waarvan er slechts enkele stuks bestaan. Een goed onderhouden exemplaar is tegenwoordig miljoenen euro's waard. De exacte marktwaarde blijft afhankelijk van de kilometerstand, de documentatie en de staat van onderhoud. De connectie met Gerhard Berger maakt de historie ongetwijfeld interessanter, mits dit voor het specifieke exemplaar ook volledig en officieel is gedocumenteerd.
Een bizarre schaal van verzamelen
Of Țiriac de wagen na herstel in eigen beheer heeft gehouden of heeft verkocht, wordt in de verschillende bronnen niet volledig duidelijk. Het verhaal draait uiteindelijk ook niet om de exacte afloop, maar om het gigantische contrast. Voor de meeste autoliefhebbers vormt de Ferrari F40 het absolute hoogtepunt van een droomgarage.
Voor de Roemeense zakenman werd de auto slechts een van de vele objecten in een indrukwekkende verzameling. Het laat precies zien wat er gebeurt wanneer een hobby de traditionele proporties ontgroeit en transformeert in een enorme logistieke operatie. Als je een historisch icoon uit Maranello tien jaar lang in een Duitse garage kunt vergeten, dan opereer je op een schaal die voor de gewone autoliefhebber nauwelijks te bevatten is.