Freddie Mercury kon zich alles veroorloven, maar deze Rolls-Royce hield één goed bewaard geheim

In 1979 was Queen een van de grootste bands ter wereld. De doorbraak was allang een feit, de stadions stroomden vol, en Mercury vond dat succes een passende beloning verdiende. Die beloning werd een Rolls-Royce Silver Shadow uit 1974, afgeleverd in de fabriekskleur Silver Chalice met een blauw lederen interieur. Officieel kwam de auto op naam van Mercury's bedrijf Goose Productions Ltd., maar in de praktijk was het onmiskenbaar zijn persoonlijke wagen.

Het was zijn allereerste Rolls-Royce, en die mijlpaal wilde hij delen. Bandmanager Jim Beach legde later in een brief vast hoe trots Mercury was. Tijdens het filmen van de videoclip voor "We Will Rock You" in de tuin van drummer Roger Taylor arriveerde de zanger in zijn splinternieuwe Roller en stal daarmee de show. Hij stond er vervolgens op dat de hele band de contracten met platenmaatschappijen EMI en Elektra samen tekende, en wel op de achterbank van de auto. Simpelweg omdat het de eerste Rolls was die hij ooit had bezeten.

De ruim vier meter lange Silver Shadow in het zilvergrijze Silver Chalice, met kenteken WLX 293M.

Vanaf achteren valt de ingetogen, statige lijn van de Rolls op die Mercury's smaak paste.

De rockster zonder rijbewijs

Hier komt de tegenstelling die het verhaal zo bijzonder maakt. Mercury heeft nooit een volwaardig rijbewijs gehaald. De man die zich de duurste Britse luxeauto van zijn tijd kon veroorloven, mocht er wettelijk niet zelf in rijden. De oplossing was even praktisch als passend bij zijn status: hij nam een chauffeur in dienst.

Zo werd de Silver Shadow jarenlang zijn persoonlijke, met chauffeur bestuurde vervoermiddel door Londen, precies in de periode waarin Queen veel van zijn beroemdste muziek opnam. De achterbank van een Silver Shadow was daar overigens niet de slechtste plek voor. Met zijn 6,75 liter grote V8, zelfnivellerende vering en het roemruchte afwerkingsniveau uit Crewe was de bijna vijf meter lange Rolls vooral bedoeld om vanaf de leren achterbank van te genieten. Voor Mercury was dat geen concessie, maar precies het idee.

De liefde voor auto's zat in de hele band

Mercury was niet het enige bandlid met benzine in het bloed. Sterker nog, een van de bekendste autonummers uit de rockgeschiedenis kwam niet eens uit zijn koker. Queens "I'm In Love With My Car", verschenen op het album A Night at the Opera uit 1975, werd geschreven en gezongen door drummer Roger Taylor, een zeldzame afwijking van Mercury's herkenbare stem.

Het nummer ging bovendien niet over een Rolls-Royce, maar was naar verluidt geïnspireerd op de Triumph TR4 van geluidsman Jonathan Harris, die zo geobsedeerd was door zijn auto dat het de band tot een lied inspireerde. Mercury's Silver Shadow is dan ook nergens in de bijbehorende videoclip te zien. Een aardig detail voor wie denkt dat het liefdeslied aan een auto over de Rolls van de zanger ging.

Bekijk ook

Waarom de unieke Ford Escort van Prinses Diana twee binnenspiegels en een geheim in het dashboardkastje had | Autobahn

De vrouw achter het onderhoud

Wie de papieren van de auto bekijkt, stuit op een naam die veel Queen-fans zullen herkennen: Mary Austin. Zij was Mercury's voormalige partner en zijn levenslange vertrouweling, en zij regelde een groot deel van het onderhoud van de Rolls. Op veel van de facturen en documenten in het historische dossier van de auto staat dan ook haar naam, naast die van Mercury zelf.

Austin en Mercury leerden elkaar in 1969 kennen en waren een stel van 1970 tot 1976. Ook daarna bleven ze onafscheidelijk. Mercury kocht later een huis voor haar in de buurt van zijn eigen woning in Kensington, en het was Austin die na zijn dood zijn as toevertrouwd kreeg. Waar die as precies rust, heeft ze nooit onthuld. Haar naam op de facturen van de Silver Shadow is zo een stille verwijzing naar een van de belangrijkste relaties in het leven van de zanger.

Van erfstuk tot eerbetoon

Toen Mercury in november 1991 op 45-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van aids, bleef de Rolls in de familie. De auto ging naar zijn zus, Kashmira Cooke, die er de jaren daarna met zichtbaar plezier in reed en hem toonde bij publieke gelegenheden. Een van de opvallendste momenten was de premiere van de musical We Will Rock You in het Londense West End in 2002, waar de Silver Shadow als eerbetoon aan haar beroemde broer verscheen.

In 2003 kocht Cooke de auto formeel over van de nalatenschap van Mercury. Tien jaar later, in 2013, wisselde de Rolls opnieuw van eigenaar op een veiling, toen voor 74.600 pond. Daarna belandde de auto voor langere tijd in de stalling, wat betekende dat een grondige technische controle nodig zou zijn voordat de motor weer mocht draaien. De autotelefoon en het cassettedeck uit de jaren zeventig zaten er nog altijd in, als een tijdcapsule van het tijdperk waarin Mercury zich liet rondrijden.

Het houten dashboard en de grijze leren stoelen van de Silver Shadow, met de teller op ruim 62.000 mijl.

De Spirit of Ecstasy, het iconische figuurtje dat elke Rolls-Royce siert.

Het Freddie-effect

Het slotstuk van dit verhaal speelde zich af in november 2022, ruim dertig jaar na Mercury's dood. De Silver Shadow kwam onder de hamer bij RM Sotheby's in Londen, en niet zomaar: de auto werd zonder minimumprijs geveild als goededoelenkavel, met de volledige opbrengst bestemd voor Superhumans, een Oekraïense organisatie die een revalidatieziekenhuis in de provincie Lviv bouwt voor slachtoffers van de oorlog.

De schatting vooraf lag tussen de 20.000 en 30.000 pond, een reëel bedrag voor een Silver Shadow zonder bijzondere geschiedenis. Maar dit was geen gewone Silver Shadow. Onder luid bieden klom de prijs naar 286.250 pond, bijna tien keer de bovenste schatting. Het veilinghuis doopte het fenomeen veelzeggend "The Freddie Effect". De auto die de grootste showman ter wereld nooit zelf had mogen besturen, bracht zo een klein fortuin op voor het goede doel, en bewees nog één keer dat een naam op de kentekenpapieren alle verschil kan maken.

Bekijk ook

Na het testen van deze Chinese SUV beseft Jeremy Clarkson dat de Europese dominantie definitief voorbij is | Autobahn