Een klant kreeg Pagani zover iets te bouwen dat maar één keer bestaat: nu kan het 7 miljoen opleveren

Toch is niet alleen de mogelijke opbrengst opvallend. De vier duurste straatauto’s hebben samen slechts 686 mijl gereden, omgerekend ongeveer 1.100 kilometer. Dat is bijzonder weinig voor een verzameling die de naam ‘The Driver’s Philosophy Collection’ draagt.

Vier auto’s van 26 miljoen reden samen amper 1.100 kilometer

De Ferrari Daytona SP3 heeft 227 mijl op de teller, de Bugatti Mistral 321 mijl en de Aston Martin Valkyrie Spider slechts 85 mijl. De extreemste uitschieter is de Pagani Huayra Roadster ‘Executor’. Die heeft sinds zijn voltooiing in 2024 niet meer dan 53 mijl afgelegd.

Op basis van de laagste veilingschattingen vertegenwoordigen alleen deze vier auto’s al 26,25 miljoen dollar. Het gaat wel om relatief jonge modellen die soms pas kort geleden werden afgeleverd. De lage kilometerstanden bewijzen daarom niet dat de auto’s jarenlang onaangeroerd zijn gebleven, maar wel dat ze nauwelijks de kans hebben gehad om een echt leven op de openbare weg op te bouwen.

Een handbak die Pagani maar één keer bouwde

Het meest bijzondere exemplaar is waarschijnlijk niet de duurste Ferrari, maar de blauwe Pagani. Volgens RM Sotheby’s is de Executor de eerste en enige reguliere Huayra Roadster die de fabriek verliet met een handgeschakelde zevenversnellingsbak van Xtrac. De aluminium schakelpoort en volledig zichtbare techniek vormen het middelpunt van het interieur.

Achter de bestuurder ligt een 6,0-liter V12 van Mercedes-AMG met twee turbo’s en 846 pk. De naam Executor verwijst naar het enorme ruimteschip van Darth Vader uit Star Wars. Met zijn blauwe zichtcarbon, grote achtervleugel en slechts 53 mijl op de teller moet de auto tussen de 5 en 7 miljoen dollar opleveren. De claim moet wel precies blijven: inmiddels bestaat ook de nieuwere Huayra Codalunga Speedster met een optionele handbak. De Executor blijft volgens RM uniek als handgeschakelde Huayra Roadster.

De laatste W16 staat naast een Ferrari zonder elektromotor

De rode Bugatti Mistral vormt het andere einde van een tijdperk. Het is de laatste straatauto van Bugatti met de 8,0-liter W16 en vier turbo’s. Er worden slechts 99 exemplaren gebouwd. Deze auto heeft voor ongeveer 325.000 dollar aan fabrieksopties en moet tussen de 7,5 en 9,5 miljoen dollar opbrengen.

De Mistral bereikte in november 2024 een snelheid van 453,91 kilometer per uur en kreeg daarmee het record voor de snelste open productieauto. In de catalogustekst noemt RM ten onrechte 2023 als jaar van de recordrit. De auto heeft bovendien geen normale inklapbare kap, maar alleen een noodafdekking die bij stilstand kan worden gebruikt.

Naast de Bugatti staat een gele Ferrari Daytona SP3. De atmosferische 6,5-liter V12 levert 829 pk zonder hulp van elektromotoren. Ferrari bouwde oorspronkelijk 599 klantauto’s en later nog één bijzonder exemplaar voor een goed doel. De aangeboden SP3 heeft 227 mijl gereden en wordt op 10 tot 12 miljoen dollar geschat.

De Aston Martin mag maar 2.500 mijl per jaar rijden

Ook de Aston Martin Valkyrie Spider is nog nauwelijks gebruikt. Nummer 49 van de 85 gebouwde Spiders heeft 85 mijl op de teller. De Cosworth-V12 draait maximaal 11.100 toeren per minuut en krijgt elektrische ondersteuning, waardoor het totale vermogen volgens Aston Martin op maximaal 1.140 pk uitkomt.

De catalogus bevat daarbij een opvallende juridische beperking. De auto bevindt zich in de Verenigde Staten onder een zogenoemde Show or Display-vrijstelling. Een eigendomsoverdracht moet eerst door de Amerikaanse verkeersautoriteit NHTSA worden goedgekeurd. Totdat de auto 25 jaar oud is, mag hij niet meer dan 2.500 mijl per jaar rijden. Met de huidige tellerstand is de eerste eigenaar daar niet in de buurt gekomen.

De McLaren P1 GT van Lanzante bewijst dat niet alles in dezelfde garage uitsluitend als stilstaand kunstwerk diende. Deze voormalige P1 GTR werd geschikt gemaakt voor de openbare weg en heeft 5.484 mijl gereden. Daarmee heeft hij in zijn eentje bijna acht keer zoveel kilometers afgelegd als de vier duurste auto’s samen.

Een McLaren die eerst alleen in Gran Turismo bestond

De McLaren Solus GT begon niet op een tekentafel voor een echte productieauto, maar als digitale conceptcar in Gran Turismo Sport. McLaren besloot het virtuele ontwerp later daadwerkelijk te bouwen. Er kwamen 25 exemplaren, allemaal met één centrale zitplaats, een verschuifbare cockpitkap en een atmosferische V10 die meer dan 10.000 toeren draait.

De Solus mag alleen op een circuit worden gebruikt en wordt op 2,5 tot 3 miljoen dollar geschat. Hij krijgt gezelschap van een McLaren Senna GTR, twee Artura GT4-racewagens en een Ligier JS P320. Die Ligier heeft een ongebruikelijke 6,2-liter Amerikaanse V8 met 630 pk gekregen, maar is nog niet direct klaar voor de baan. Volgens de catalogus moet eerst een nieuwe luchtcompressor worden geïnstalleerd voordat de versnellingsbak volledig kan functioneren.

De goedkoopste Porsche reed verreweg het meest

Tussen alle miljoenenauto’s staat ook een Porsche Cayman S uit 2010. De auto is voorzien van een rolkooi, racestoel en opvallende circuitbestickering. Met 33.951 mijl op de teller is dit verreweg de meest gebruikte auto uit het gezelschap. De schatting bedraagt slechts 30.000 tot 60.000 dollar.

Die Cayman vertelt misschien meer over de naam van de collectie dan de vrijwel nieuwe hypercars. Hij is daadwerkelijk meegenomen naar het circuit, aangepast en gebruikt. Ook de duurdere Porsche 911 European RS van Thornley Kelham is gebouwd rond rijbeleving. De restomod heeft een 4,0-liter boxermotor met 425 pk, draait 9.000 toeren en vergde volgens de bouwer bijna 6.000 werkuren. Op de teller staan desondanks maar 252 mijl.

Bij de hamerprijs komt nog bijna vier miljoen dollar

RM Sotheby’s noemt een gezamenlijke waarde van bijna 40 miljoen dollar. Dat is gebaseerd op de onderkant van de schattingen. Bij elkaar opgeteld lopen de bedragen van ongeveer 38,6 miljoen tot bijna 47,8 miljoen dollar. Het gaat om verwachtingen, niet om gegarandeerde verkoopprijzen.

Daar blijft het niet bij. Bij de Monterey-veiling rekent RM 12 procent koperspremie over de eerste 250.000 dollar en 10 procent over het resterende bedrag. Wanneer alle auto’s exact hun laagste schatting opleveren, komt daar gezamenlijk ongeveer 3,9 miljoen dollar bij. Belastingen, verzekering en vervoer zijn dan nog niet meegerekend.

De verzameling is daardoor meer dan een rij extreem dure auto’s. Ze brengt enkele technische eindpunten van de afgelopen jaren bij elkaar: een handgeschakelde V12 waarvan er maar één bestaat, de laatste Bugatti W16, een Ferrari V12 zonder hybridehulp en een McLaren die vanuit een videogame werkelijkheid werd. Dat sommige daarvan nauwelijks hebben gereden, maakt de verzameling niet minder bijzonder. Het maakt vooral duidelijk hoeveel van deze auto’s inmiddels als verzamelobject worden behandeld voordat ze een bochtige weg hebben gezien.