Nu is Roger 75 en staat er een Berlinette uit 1971 in zijn garage. De lak vertoont barsten, het interieur ruikt naar olie en zijn vrouw vindt de auto vooral luidruchtig. Voor Roger zijn dat juist de redenen waarom hij hem nooit meer kwijt wil.
Waar de droom op zijn achttiende begon
De Franse regionale krant La Nouvelle République bezocht Roger in Genillé, een dorp in het zuiden van de Touraine. In zijn garage staat een Alpine A110 Berlinette uit december 1971, die hij in 2014 kocht. De auto waar hij als jonge man alleen naar kon kijken, is inmiddels al twaalf jaar van hem.
De fascinatie begon bij de heuvelklim van Charnizay. Roger ging er als achttienjarige met vrienden naartoe om de lichte Franse sportwagens tussen de bochten en strobalen te zien verdwijnen. De wedstrijd werd in 1969 voor het eerst gehouden, precies in de periode waarin zijn droom vorm kreeg.
"Toen zeiden we tegen elkaar: als we er ooit één konden betalen, zou dat het geluk zijn."
De Alpine kwam pas tientallen jaren later
Roger bleef in de jaren daarna geïnteresseerd in sportieve Franse auto's. Zijn eerste auto was een Dauphine Gordini, gekocht in 1971. De Alpine bleef echter buiten bereik, totdat hij in 2014 een exemplaar vond in Sisteron, honderden kilometers van zijn woonplaats.
De eigenaar was overleden en zijn weduwe had de auto te koop gezet. Roger reisde twee keer naar Zuid-Frankrijk voordat de koop rond was. Volgens hem verkeerde de A110 in een goed onderhouden staat. Hij veranderde weinig, afgezien van de stoelen en een elektronische ontsteking die betrouwbaarder is dan het oude systeem met contactpunten.
Rood geboren, blauw geworden
De A110 werd volgens Roger nieuw in Toulon geleverd met een rode carrosserie. De eerste eigenaar liet hem rond 1975 blauw spuiten, trots op de successen die Alpine in de rallysport boekte. De blauwe laag is dus niet de oorspronkelijke fabriekslak uit 1971, maar wel een zichtbaar stuk van de geschiedenis van deze specifieke auto.
Het model had tegen die tijd zijn naam al gevestigd. De A110 won in 1971 de Rally van Monte Carlo en bezorgde Alpine in 1973 de eerste constructeurstitel in het toen nieuwe wereldkampioenschap rally. De lichte carrosserie en het compacte formaat maakten de Berlinette vooral op bochtige wegen bijzonder effectief. Dat betekent niet dat Rogers eigen auto ooit wedstrijden won, maar wel dat hij werd gebouwd in de succesvolste periode van het model.
Voor 17.000 euro wilde hij hem niet mooier maken
De blauwe lak uit de jaren zeventig is inmiddels op verschillende plaatsen gebarsten. Een carrosseriebedrijf stelde volgens Roger voor om de auto voor 17.000 euro volledig opnieuw te spuiten. Hij wees het aanbod af. Een glimmende nieuwe laklaag zou de auto misschien fraaier maken, maar ook tientallen jaren geschiedenis uitwissen.
"De auto heeft zijn geschiedenis, zijn barsten en zijn patina."
Roger zegt dat de A110 inmiddels op 75.000 tot 80.000 euro is getaxeerd. Dat bedrag is niet onafhankelijk door Autobahn gecontroleerd en de waarde van een Berlinette hangt sterk af van uitvoering, techniek, historie en staat. Voor Roger is de mogelijke verkoopprijs toch niet doorslaggevend. Juist de imperfecties maken dit exemplaar onvervangbaar.
Duizend kilometer zonder museumbehandeling
Deze Alpine staat niet onder een doek te wachten op een volgende taxatie. In 2025 reed Roger er in drie dagen ongeveer 1.000 kilometer mee tijdens het zeventigjarig jubileum van Alpine in Dieppe. Daar kwamen meer dan 1.700 Alpines samen en reden 700 auto's mee in een zeven kilometer lange parade over het voormalige circuit van Dieppe en Saint-Aubin.
Het gebruik kost wel geld. Roger vertelt dat hij sinds 2014 meer dan 10.000 euro aan onderhoud uitgaf. Een gespecialiseerde garage hield de auto vorig jaar drie maanden binnen en werkte onder meer aan de motor, versnellingsbak en koppeling. Zelfs rallylegende Jean Ragnotti liet een handtekening achter op een voorscherm en de zonneklep.
"Als ik instap, de olie en benzine ruik en de motor hoor, ga ik terug in de tijd."
Terug naar de heuvelklim waar het begon
Op 8 augustus keert Roger terug naar Charnizay. De voormalige heuvelwedstrijd wordt daar voor de vijfde keer historisch herdacht. Het gaat niet meer om een officiële wedstrijd of geklokte tijden, maar om demonstratieritten over het oude parcours. De organisatie benadrukt dat de auto's onder begeleiding en met aangepaste snelheid rijden.
Roger hoeft niet de snelste te zijn. Het belangrijkste is dat hij nu zelf achter het stuur zit op de plek waar hij vroeger als jongen langs de weg stond. Zijn vrouw stapt liever niet in omdat de Alpine naar olie ruikt en veel lawaai maakt. Voor Roger zijn dat geen tekortkomingen. Het zijn de geur en het geluid van een droom die 57 jaar later nog altijd rijdt.