Winston bouwde de auto voor zijn ouders, die de aanschaf en onderdelen betaalden. Zijn doel was ambitieus: van een afgeschreven Model 3 de goedkoopste bruikbare Tesla van de Verenigde Staten maken.
De Model 3 uit 2018 kostte volgens zijn latere berekening 13.000 dollar. Omdat hij geen autohandelsvergunning had, kwam daar circa 2.000 dollar aan veilingkosten bij. Onderdelen en belastingen brachten het totale project op ongeveer 25.000 dollar, omgerekend 21.800 euro.
Anno 2026 is dat geen vanzelfsprekend koopje meer. Kelley Blue Book waardeert een nette Model 3 Long Range uit 2018 momenteel rond 19.650 dollar, afhankelijk van uitvoering, kilometerstand en locatie. Winston kocht dus vooral een uitzonderlijk leerproject.
De Tesla had de klap zelf opgenomen
Tijdens de herbouw kwam de ontdekking die het project beroemd maakte. Winston haalde lokaal opgeslagen camerabeelden terug en zag hoe de Model 3 bij zijn vorige eigenaar was verongelukt. Volgens zijn uitleg reed een Honda Accord door een stopbord, waarna de Tesla de auto in de zijkant raakte. In de video op zijn YouTube-kanaal Winston’s Garage is de vondst terug te zien.
Het ging niet om een geheim filmpje uit de elektronische zwarte doos. Tesla maakt onderscheid tussen Dashcam en de Event Data Recorder. Tesla’s uitleg over Dashcam vermeldt dat camerabeelden bij een botsing op USB-opslag kunnen worden bewaard. De Event Data Recorder registreert juist voertuiggegevens en informatie over de veiligheidssystemen rond een crash, geen gewone videofilm.
Op de beelden werd ineens duidelijk waarom de voorzijde zo zwaar was geraakt. De auto die Winston onderdeel voor onderdeel leerde kennen, had zijn eigen voorgeschiedenis bewaard.
Achter het dashboard begon het echte werk
De carrosserieschade was slechts het begin. Winston verving onder meer delen van de voorbouw, koelcomponenten, bedrading, gordelspanners, airbags en de pyrotechnische hoofdzekering. Voor de dashboardairbag moest vrijwel het complete dashboard eruit.
"Ik koop nooit meer een auto waarvan de gordijnairbags zijn afgegaan. Een absolute ellende."
De accu en de belangrijkste framedelen leken de botsing te hebben doorstaan. Dat voorkwam een veel ingrijpendere reparatie. Toch maakte Winston ook riskante keuzes. Hij reed al terwijl de bestuurdersairbag en een gordelspanner nog niet werkten en laadde kort voordat het koelsysteem weer was gevuld. Achteraf noemt hij beide beslissingen zelf onverstandig.
De schade verdwijnt niet uit ieder systeem
Een Amerikaanse schadeauto kan na reparatie weer de weg op, maar zijn verleden verdwijnt niet automatisch. Tesla’s beleid voor niet-ondersteunde voertuigen omvat onder meer auto’s met een salvage title. Garantiedekking blijft volgens Tesla vervallen. Voor het opnieuw activeren van snelladen is daarnaast een afzonderlijke veiligheidsinspectie nodig. Toekomstige inspecties en reparaties komen voor rekening van de eigenaar.
Een Amerikaanse salvage of rebuilt title is niet rechtstreeks hetzelfde als wat in Nederland vroeger de WOK-status werd genoemd. In Nederland kan bij ernstige schade een verbod voor rijden over de weg in het kentekenregister komen. De auto mag dan pas na reparatie en goedkeuring door de RDW weer de openbare weg op.
Winstons gezin gebruikte de herstelde Model 3 wel degelijk dagelijks. In de eerste twee maanden kwam er volgens hem circa 4.000 mijl bij, ongeveer 6.400 kilometer. De auto zag er opnieuw verzorgd uit en reed weer, maar werd administratief nooit zomaar een onbeschadigd exemplaar.
De baan kwam niet, de opleiding wel
Winston solliciteerde na het project bij Tesla, maar het bedrijf koos uiteindelijk voor iemand anders. Hij kreeg dus geen baan cadeau omdat hij thuis een Model 3 had opgebouwd.
Toch was de restauratie volgens hem iedere dollar en ieder frustrerend uur waard. De goedkoopste Tesla van Amerika bouwde hij niet. Wel veranderde hij een afgeschreven gezinsauto in een rijdende technische opleiding, compleet met de beelden die lieten zien waarom die opleiding ooit nodig was.