Hij spot twee ‘verlaten’ Ferrari F40’s op Google Maps en rijdt erheen, maar ter plekke klopt er iets niet

Een Ferrari F40 vinden die ergens al jaren staat weg te stoffen, is de ultieme schuurvondst voor veel autoliefhebbers. Zeker nu een goed exemplaar miljoenen waard is. Twee tegelijk vinden klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

Toch kreeg de Spaanse Georgesmithgood via volgers twee locaties doorgestuurd waar op beelden van Google Maps iets stond dat verdacht veel op een F40 leek. De beelden waren korrelig, maar de rode carrosserie, lage neus en vooral die enorme achtervleugel maakten hem nieuwsgierig genoeg om zelf te gaan kijken.

Bekijk ook

ENCUENTRO dos FERRARIS F40 en google MAPS!

Voor de eerste auto rijdt hij Portugal in

De eerste tip komt op een handig moment. Hij is bij een auto-evenement in Pontevedra, in het noordwesten van Spanje, en besluit op de terugweg een flinke omweg te maken. De vermeende F40 staat over de grens in Portugal, op een afgelegen terrein tussen allerlei andere oude auto’s.

Van een afstand klopt het plaatje verrassend goed. Rood, laag en voorzien van die kenmerkende enorme vleugel. Zodra hij tot op enkele meters van de auto komt, begint de droom alleen snel uiteen te vallen.

De proporties zijn niet helemaal juist en verschillende details verraden dat hier geen miljoenen-Ferrari staat. Aan het dashboard denkt hij zelfs te kunnen herkennen wat er werkelijk onder de carrosserie zit: waarschijnlijk een Pontiac Fiero.

Helemaal bevestigen lukt dat niet. De auto staat achter een hek en ondanks meerdere pogingen krijgen de mannen de eigenaar niet te spreken. De eerste potentiële miljoenenvondst eindigt daarmee als een vrijwel zekere replica.

De teleurstelling betekent alleen nog niet het einde van de zoektocht. Een tweede locatie staat nog op hun lijst, alleen ligt die bepaald niet om de hoek.

Nog 717 kilometer voor de tweede ‘F40’

Op het navigatiescherm verschijnt 717 kilometer tot Valencia. Ze besluiten door te rijden, slapen na de lange rit een paar uur en gaan de volgende dag verder richting Alicante, waar de tweede vermeende F40 staat.

Daar ziet de situatie er direct interessanter uit. De rode auto staat bij een woning onder een hoes en oogt aanzienlijk overtuigender dan het eerste exemplaar. Vooral de enorme achterwielen zorgen ervoor dat hij heel even begint te twijfelen.

Deze keer krijgen ze de eigenaar wel te spreken. Die maakt snel een einde aan de spanning: ook deze auto kwam nooit als F40 uit Maranello. Onder de carrosserie zit opnieuw een Pontiac Fiero, inclusief de motor van de Amerikaanse donorauto.

Toch blijkt het beeld van een volledig verlaten auto niet te kloppen. De eigenaar vertelt dat de replica daar ongeveer tien jaar staat, maar dat hij hem iedere week start en warm laat worden. Voor de camera draait hij de sleutel om en de auto slaat vrijwel direct aan.

Voor 35.000 euro mag hij mee

Vervolgens krijgt het verhaal een onverwachte wending. De eigenaar wil de auto namelijk best verkopen.

Zijn vraagprijs is 35.000 euro. Dat zorgt zelfs even voor serieuze interesse. De replica is behoorlijk overtuigend gebouwd en heeft door zijn jarenlange aanwezigheid op Google Maps inmiddels een verhaal dat je bij een willekeurige Fiero niet krijgt.

Toch komt er geen deal. Voor 35.000 euro vindt hij de auto uiteindelijk te duur, vooral omdat er nog het nodige werk aan zit. Wie hem echt strak wil hebben, zal dus naast de aanschafprijs ook rekening moeten houden met een verdere restauratie.

Bij een echte F40 zou 35.000 euro natuurlijk een absurd koopje zijn. Bij een Amerikaanse sportwagen in Italiaanse vermomming wordt de rekensom heel anders.

Bekijk ook

Hoe Albert (26) in 1987 in zijn korte broek de Ferrari-fabriek binnensloop en urenlang foto's kon maken | Autobahn

Waarom juist de Pontiac Fiero zo vaak onder replica’s zit

Dat tijdens deze zoektocht twee keer de naam Pontiac Fiero valt, is geen toeval. De Amerikaanse tweezitter uit de jaren tachtig is al decennialang een populaire basis voor bouwers die een exotische supercar willen namaken.

De belangrijkste reden zit in de indeling. De motor ligt achter de inzittenden, net als bij veel echte supercars. De Fiero is daarnaast compact, laag en heeft bruikbare basisverhoudingen om er met een compleet andere carrosserie iets veel exotischer van te maken.

Daar komt bij dat gebruikte Fieros jarenlang relatief goedkoop en gemakkelijk als occasion te vinden waren. Een bouwer krijgt daarmee meteen een complete auto met motor, onderstel, remmen en besturing. Vervolgens kan het grootste deel van het werk in de carrosserie worden gestoken.

Een F40 blijft daarbij een dankbaar doelwit. Bijna iedereen herkent de rode wigvorm en gigantische achtervleugel onmiddellijk. Op een wazig beeld van Google Maps zijn afwijkende details bovendien veel moeilijker te zien dan wanneer je twee meter naast de auto staat.

Een echte F40 is tegenwoordig bijna onbetaalbaar

Dat iemand honderden kilometers wil rijden om zo’n vorm op Google Maps te controleren, wordt begrijpelijker wanneer je naar de huidige waarde van het origineel kijkt.

Ferrari introduceerde de F40 in 1987 ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van het merk. Aanvankelijk werd gerekend op ongeveer 400 exemplaren, maar de belangstelling was zo groot dat uiteindelijk 1.315 auto’s werden gebouwd. Het was bovendien de laatste nieuwe Ferrari die nog onder Enzo Ferrari zelf werd goedgekeurd.

Achter de inzittenden ligt een 2,9-liter V8 met twee turbo’s en 478 pk. Ferrari gaf een topsnelheid van 324 kilometer per uur op. Eind jaren tachtig waren dat cijfers waarmee de F40 uitgroeide tot een van de beroemdste supercars van zijn generatie.

Inmiddels behoort hij ook financieel tot de absolute top van de klassiekers. De huidige marktbenchmark ligt omgerekend rond 2,9 miljoen euro, terwijl uitzonderlijke exemplaren daar ver bovenuit gaan.

In januari 2026 werd een F40 met slechts 458 mijl op de teller verkocht voor 6,6 miljoen dollar, tegen de huidige koers ongeveer 5,7 miljoen euro. Zulke bedragen verklaren waarom zelfs een korrelig beeld op Google Maps genoeg is om de fantasie op hol te laten slaan.

Als zo’n rode vorm daadwerkelijk een vergeten F40 blijkt te zijn, staat daar mogelijk een vermogen weg te stoffen. In dit geval leverde de zoektocht geen miljoenen op, maar wel twee bijzondere replica’s, honderden extra kilometers op de teller en één aanbod om voor 35.000 euro toch met iets naar huis te gaan dat van een afstand verdacht veel op Ferrari’s beroemdste supercar lijkt.