Wie in de jaren zestig of zeventig zestien werd, had vaak al lang bepaald welke brommer er moest komen. De keuze ging bovendien verder dan alleen kleur, prijs en topsnelheid. Een Puch met hoog stuur vertelde een heel ander verhaal dan een laag gebouwde Kreidler of Zündapp vol chroom.
Veel van die brommers verdwenen later naar garages, schuurtjes en zolders. De auto kwam ervoor in de plaats, het rijbewijs werd gehaald en een restauratie werd iets voor 'ooit'. Inmiddels kan zo'n vergeten brommer een gewilde klassieker zijn. Voor goede exemplaren worden tegenwoordig bedragen van enkele duizenden euro's gevraagd en ook daadwerkelijk betaald.
Op het schoolplein vertelde je brommer bijna wie je was
In de jaren zestig kon je keuze voor een brommer bijna verraden bij welke jeugdcultuur je hoorde. De precieze namen verschilden per stad. Amsterdam kende bijvoorbeeld de Pleiners en Dijkers, terwijl in Den Haag de Kikkers een begrip werden. Toch liep er één opvallende scheidslijn doorheen: Puch hoorde bij een ander type jongere dan de sportievere Kreidlers en Zündapps.
De Puch met zijn kenmerkende hoge stuur werd sterk verbonden met de alternatievere jeugdcultuur. Niet maximale snelheid, maar ook uitstraling telde mee. Bij Kreidler en Zündapp lag het accent juist nadrukkelijker op het sportieve karakter. De bestuurder zat laag en voorover over de tank, waardoor zulke machines niet voor niets de bijnaam 'buikschuiver' kregen.
Ook binnen die drie merken bestonden duidelijke verschillen. Zündapp bouwde een reputatie op met robuuste techniek en veel chroom, terwijl Kreidler een nog sportiever imago kreeg. De Florett, die eind jaren vijftig verscheen, groeide uit tot een icoon en het succes van Kreidler in de 50cc-racerij maakte het merk alleen maar begeerlijker.
Puch had ondertussen meerdere gezichten. De brommers met hoog stuur werden cultuuriconen, terwijl de later verschenen Maxi juist eenvoudiger en veel praktischer was. Met zijn automatische aandrijving werd die Puch een vervoermiddel voor een veel bredere groep. Daardoor is een Puch Maxi tegenwoordig weliswaar nostalgisch, maar niet automatisch zo zeldzaam of kostbaar als een gewilde Kreidler of Zündapp.
Voor een nette Kreidler wordt gemakkelijk enkele duizenden euro's gevraagd
Dat verschil zie je terug in het huidige aanbod. Voor nette Kreidler Floretts lopen vraagprijzen grofweg van zo'n 2.500 euro tot richting 5.000 euro. Zeldzame uitvoeringen en bijzonder zorgvuldig gerestaureerde exemplaren kunnen nog hoger worden aangeboden.
Ook bij Zündapp is 2.000 tot 3.000 euro voor een nette klassieke 50cc-brommer geen uitzonderlijk bedrag meer. Projecten, incomplete exemplaren of brommers zonder papieren zitten vanzelfsprekend lager. Bij Puch is de instap over het algemeen vriendelijker, al kunnen mooie Maxi's en vooral gewilde oudere uitvoeringen eveneens ruim boven de 1.500 euro uitkomen.
Vraagprijzen vertellen alleen niet het hele verhaal. Recente verkopen laten gelukkig ook zien dat liefhebbers dergelijke bedragen daadwerkelijk neerleggen. Goede Kreidlers, Zündapps en Puchs wisselen voor bedragen rond 2.000 tot 2.500 euro van eigenaar, terwijl bijzondere exemplaren daar ruim boven kunnen eindigen.
Die brommer van 5.000 euro maakt jouw exemplaar nog geen goudmijn
Wie nu naar de schuur loopt en daar een Zündapp aantreft, moet de hoogste advertentieprijs dus niet direct als eigen vermogen optellen. Tussen twee brommers met hetzelfde merk op de tank kan gemakkelijk duizenden euro's verschil zitten.
De exacte uitvoering is belangrijk, net als het bouwjaar, de kleur en de compleetheid. Een brommer waarvan spatborden, motorblok, teller, verlichting en andere moeilijk vindbare onderdelen nog aanwezig zijn, is aantrekkelijker dan een project waarvoor de volgende eigenaar maanden onderdelen moet verzamelen.
Ook een geldig kenteken maakt het leven makkelijker voor iemand die de brommer daadwerkelijk wil gebruiken. Staat er een oud exemplaar zonder registratie in de schuur, dan kan een keuring door de RDW nodig zijn voordat hij weer legaal de openbare weg op kan. Dat hoeft een brommer zonder kenteken niet waardeloos te maken, maar het is wel iets waar een koper rekening mee houdt.
Pak vooral niet meteen de verfspuit
De grootste fout kan vervolgens zijn dat je een stoffige vondst onmiddellijk zo mooi mogelijk probeert te maken. Bij klassieke voertuigen staat glans namelijk niet automatisch gelijk aan waarde. Een zorgvuldig uitgevoerde restauratie kan uitstekend zijn, maar verzamelaars betalen soms juist graag voor oorspronkelijke lak, oude stickers en onderdelen die al tientallen jaren bij dezelfde brommer horen.
Een verweerde tank met de juiste originele biezen kan daardoor interessanter zijn dan een strak overgespoten exemplaar in ongeveer de juiste kleur. Hetzelfde geldt voor zadels, tellers, uitlaten en andere specifieke onderdelen. Wat op het eerste gezicht versleten lijkt, kan precies het detail zijn dat bewijst dat de brommer niet uit een verzameling nieuwe reproductieonderdelen is opgebouwd.
Vind je er eentje, leg de bestaande staat daarom eerst goed vast. Zoek het type- en framenummer op, probeer het bouwjaar en de exacte uitvoering te achterhalen en kijk pas daarna wat een eventuele opknapbeurt verstandig maakt.
Vooral de juiste jeugdherinnering is geld waard
Daar zit uiteindelijk een belangrijk deel van de huidige waarde. De koper van een klassieke brommer zoekt lang niet altijd simpelweg 'een oude brommer'. Iemand die in 1974 op een rode Kreidler Florett reed, kan juist op zoek zijn naar exact dat model. Voor een voormalige Puch-rijder kan een hoog stuur of de juiste kleur belangrijker zijn dan een perfect gepolijst motorblok.
Wie nog een Zündapp, Kreidler of Puch achter in de schuur heeft staan, heeft dus niet automatisch een verborgen fortuin gevonden. Een incomplete Puch Maxi en een uitzonderlijk originele Kreidler zijn twee totaal verschillende verzamelobjecten.
Maar voordat de brommer voor een paar honderd euro met de eerste geïnteresseerde meegaat, is het verstandig om eerst uit te zoeken wat er precies staat. Want die machine die ooit vooral vrijheid betekende voor een zestienjarige, kan vijftig jaar later precies de jeugdherinnering zijn waarvoor iemand anders serieus geld wil betalen.