Ferrari schrijft in het aangeleverde persbericht dat de CZ26 voortbouwt op de SF90 Stradale en de technische eigenschappen van die auto behoudt. De specificatielijst onder hetzelfde persbericht roept alleen direct een vraag op.
De 4,0-liter V8 van de CZ26 levert namelijk 797 pk bij 7.900 toeren en 804 Nm bij 6.250 toeren. De oorspronkelijke SF90 Stradale kwam volgens Ferrari tot 780 pk en 800 Nm. De SF90 XX Stradale? Precies 797 pk en 804 Nm, bij exact dezelfde toerentallen die Ferrari nu voor de CZ26 opgeeft.
Daar houdt de overeenkomst met de XX gek genoeg weer op. De elektromotoren van de CZ26 leveren maximaal 162 kW, net als bij de gewone SF90. De XX kreeg sterkere elektromotoren met maximaal 171 kW en 1.030 pk systeemvermogen. Ferrari geeft voor de CZ26 helemaal geen gecombineerd systeemvermogen op.
De acceleratie wijst eveneens terug naar de oorspronkelijke SF90. De CZ26 doet volgens Ferrari 0 tot 100 km/u in 2,5 seconden en 0 tot 200 in 6,7 seconden. Dat zijn exact de oorspronkelijke SF90-cijfers. De XX heeft voor dezelfde sprintjes respectievelijk 2,3 en 6,5 seconden nodig.
Toch duiken er opnieuw onderdelen van de XX-fiche op
Het wordt nog vreemder als je verder naar beneden scrolt. De CZ26 heeft een spoorbreedte van 1.683 millimeter voor en 1.674 millimeter achter. Dat zijn exact de maten die Ferrari voor de SF90 XX opgeeft. De gewone SF90 was met 1.679 en 1.652 millimeter smaller uitgespreid over zijn wielen.
Ook ABS Evo staat in de elektronische uitrusting van de CZ26. Dat systeem behoort eveneens tot de specificaties van de SF90 XX. Daartegenover gebruikt de one-off weer de 162 kW sterke elektrische aandrijving, 7,9 kWh accu, 25 kilometer elektrische actieradius en acceleratiecijfers van de gewone SF90.
Daarmee kunnen we niet concluderen dat Ferrari simpelweg de motor van een SF90 XX in een gewone SF90 heeft geschroefd. Ferrari zegt dat nergens. De technische fiche kan een bewust samengestelde configuratie beschrijven, maar zonder verdere toelichting kan ook een inconsistentie in het persmateriaal niet volledig worden uitgesloten.
De veiligste conclusie is daarom veel interessanter dan een stellige claim: de gepubliceerde technische cijfers van de CZ26 vormen aantoonbaar geen simpele kopie van één bestaande SF90-versie.
Van buiten blijft bijna niets van de SF90 over
Aan de carrosserie hoef je ondertussen niet te twijfelen. Die is echt opnieuw ontworpen. De CZ26 is 4,762 meter lang en 2,005 meter breed. De oorspronkelijke SF90 Stradale meet 4,710 bij 1,972 meter. De one-off is daarmee 52 millimeter langer en 33 millimeter breder, terwijl de wielbasis met 2,650 meter gelijk blijft.
Ferrari Design onder leiding van Flavio Manzoni koos voor een zeer horizontale carrosserie met een donkere cockpit tussen vier nadrukkelijk gevormde wielkasten. De zwarte dakconstructie en stijlen laten de cabine bijna als een losse capsule in de zilveren carrosserie liggen.
Aan de voorkant verdwijnen de lampen bijna in een brede zwarte strook. Achteraan kiest Ferrari juist voor een afgeknotte staart met smalle, vrijhangende lichtunits. De zilveren lak heet Argento Veloce, terwijl Ferrari de rode details Rosso Lampante noemt.
De nieuwe koets moest ook technisch werken
Ferrari heeft volgens het persbericht veel meer aangepast dan alleen de zichtbare panelen. Het centrale radiatorpakket werd anders geplaatst en kreeg nieuwe bypasskanalen. Ook de ondervloer en vortex generators werden opnieuw ontwikkeld.
Aan de buitenzijden van de voorbumper stuurt een air curtain de lucht rond de voorwielen om de luchtweerstand te beperken. Achteraan kwamen een nieuwe bovenste spoiler en een eigen diffuser. Ook de motorkap werd aangepast voor de warmteafvoer uit het motorcompartiment.
Dat helpt ook verklaren waarom de topsnelheid niet simpelweg overeenkomt met een van beide SF90's. Ferrari geeft voor de CZ26 328 km/u op. De gewone SF90 haalde volgens de fabrieksgegevens 340 km/u, terwijl de veel extremer op neerwaartse druk gerichte SF90 XX bij 320 km/u ophoudt.
Zelfs binnenin kreeg de eigenaar zijn eigen materialen
De Amerikaanse opdrachtgever liet het maatwerk niet bij de carrosserie stoppen. Ferrari gebruikt binnenin een speciaal zwart technisch textiel, gecombineerd met verschillende soorten carbon. In een van de koolstofvezelafwerkingen zijn zelfs metalen filamenten meegeweven.
Ook de stoel-inserts zijn speciaal voor deze auto ontworpen en met additive manufacturing geproduceerd. Rode Rosso Lampante-accenten en een geborduurd CZ26-logo verbinden het interieur met de buitenkant.
Waarom Ferrari in 2026 nog teruggrijpt op de SF90
Dat Ferrari nu nog een compleet nieuwe auto rond de SF90-familie presenteert, is opmerkelijk. De 849 Testarossa nam in september 2025 officieel de plaats van de SF90 Stradale in Ferrari's modellengamma over. De opvolger levert inmiddels 1.050 pk.
Maar Ferrari's Special Projects worden niet in een paar maanden bedacht. Het concern zegt zelf dat een one-off gemiddeld ongeveer twee jaar ontwikkeling vraagt, waarbij de klant nauw betrokken blijft bij ontwerp en controle. Het is daarom aannemelijk dat de CZ26 al in ontwikkeling was toen de SF90 Stradale nog een actuele Ferrari was. Dat is een gevolgtrekking uit Ferrari's eigen tijdlijn, geen door Ferrari bevestigde startdatum van dit specifieke project.
Die lange ontwikkeling levert uiteindelijk één auto voor één klant op. En juist bij deze CZ26 maakt niet alleen de compleet nieuwe carrosserie hem interessant. De technische fiche laat zien dat zelfs de vraag welke SF90 er precies onder zit minder eenvoudig te beantwoorden is dan Ferrari's eerste omschrijving doet vermoeden.