De Mercedes van Marie-Ange komt uit 1985. Twee jaar later kocht ze de auto en sindsdien gebruikt ze hem voor alles, van dagelijkse boodschappen tot lange reizen door Frankrijk. Het Franse La Dépêche du Midi zocht haar deze week op in de Pyreneeën en trof een auto aan die nog altijd gewoon wordt gebruikt.
In bijna vier decennia werd de 200 D veel meer dan vervoer. Marie-Ange gaf hem de bijnaam La Vénérable, vrij vertaald de Eerbiedwaardige. Haar moeder reed erin mee, daarna haar kinderen en inmiddels ook haar kleinkinderen. Vier generaties familiegeschiedenis passen blijkbaar prima in één Mercedes.
De teller vertelt ondertussen een ander soort familiegeschiedenis. Marie-Ange kocht de auto met 50.000 kilometer en staat nu op 831.000. Ze heeft er dus zelf ongeveer 781.000 kilometer aan toegevoegd, gemiddeld zo'n 20.000 kilometer per jaar.
Twee kilometertellers gaven het eerder op dan de auto
Wie bij 831.000 kilometer een volledig onaangeroerde auto verwacht, krijgt natuurlijk een sprookje voorgeschoteld. Er is in al die jaren wel degelijk iets gebeurd.
De kilometerteller moest zelfs twee keer worden vervangen. Volgens Marie-Ange werd bij beide vervangingen de daadwerkelijke totaalstand overgenomen. De carrosserie is twee keer opnieuw wit gespoten en het schuifdak vroeg om reparatie. Eén keer strandde ze onderweg en moest de Mercedes op een bergingswagen mee. Volgens haar ligt er desondanks nog altijd de oorspronkelijke motor in.
Ook onderdelen vinden wordt na ruim veertig jaar moeilijker. Haar vaste monteur zoekt daarom soms specifiek naar kleine onderdelen, zoals een slotcilinder voor een portier. In de loop der jaren werd hij volgens Marie-Ange meer dan alleen haar garagehouder. De twee raakten bevriend.
Dat zegt misschien meer over 831.000 kilometer dan het bekende verhaal dat oude Mercedessen simpelweg onverwoestbaar zijn. De auto heeft die afstand niet gehaald doordat er nooit iets stukging, maar doordat gebreken telkens werden gerepareerd.
Zelfs nu verschijnen er briefjes op de ruit
De hoge kilometerstand schrikt kennelijk niet iedereen af. Marie-Ange wordt onderweg regelmatig aangesproken door mensen die over haar Mercedes willen praten.
Sommigen gaan nog een stap verder. Ze krijgt koopbiedingen en vindt soms briefjes met een telefoonnummer onder de ruitenwissers. Verkopen is voor haar geen optie.
"Ik zal haar nooit verkopen. Ze is als een lid van de familie."
Dat verklaart ook waarom de gebruikelijke vraag wat zo'n oude Mercedes tegenwoordig waard is hier nauwelijks relevant wordt. Na bijna veertig jaar zit de waarde voor Marie-Ange niet alleen meer in staal, onderdelen of een klassiekerprijs.
Met 72 pk won deze Mercedes geen stoplichtsprints
Technisch is de auto bijna komisch bescheiden naar huidige maatstaven. Het officiële Mercedes-Benz archief geeft voor een 200 D uit 1985 een 1.997 cc grote viercilinder diesel met 72 pk en 123 Nm op. De sprint naar 100 km/u duurde volgens de fabriek 18,5 seconden. Snelheid was duidelijk niet het verkoopargument.
Interessanter voor dit verhaal is wat er níét op zit. De OM601 is een atmosferische diesel met voorkamerinspuiting en een mechanisch geregelde Bosch-inspuitpomp. De nokkenas wordt door een duplexketting aangedreven. Geen turbo die extra druk moet leveren en geen moderne elektronische motorregeling die voor iedere functie een batterij sensoren nodig heeft.
Technische eenvoud maakt een motor niet automatisch onverwoestbaar, maar kan repareren wel overzichtelijker maken. Daar komt bij dat Marie-Ange de auto daadwerkelijk bleef onderhouden. Precies die combinatie is belangrijker dan alleen een reputatie voor Duitse degelijkheid.
Overigens klopt een ander cijfer uit het oorspronkelijke Franse verhaal niet helemaal. Daar wordt gesproken over 75 pk en ongeveer twee ton gewicht. Mercedes zelf geeft voor de vroege 1985-uitvoering 72 pk en een leeggewicht van ongeveer 1.280 kilogram op. De 75 pk-versie verscheen pas in 1989.
Een Nederlandse auto doet bijna 68 jaar over deze afstand
831.000 kilometer klinkt al veel, maar de Nederlandse cijfers zetten het getal beter in perspectief. Een personenauto reed hier in 2024 gemiddeld 12.311 kilometer. Met dat tempo duurt het ongeveer 67,5 jaar om dezelfde afstand af te leggen.
Het contrast wordt nog groter als je alleen naar auto's van deze leeftijd kijkt. Nederlandse personenauto's van 40 jaar en ouder rijden gemiddeld ongeveer 1.700 kilometer per jaar. Marie-Ange behandelt haar Mercedes dus bepaald niet als een klassieker die alleen op zonnige zondagen uit de garage komt.
Een vergelijkbare 200 D uit 1985 zou in Nederland inmiddels ook onder de automatische oldtimervrijstelling voor de motorrijtuigenbelasting vallen. Daarvoor moet een personenauto minstens veertig jaar oud zijn en een datum eerste toelating van vóór 1 januari 1988 hebben.
Marie-Ange koppelt het lange gebruik zelf vooral aan haar afkeer van weggooien. Dat maakt een diesel uit 1985 niet automatisch milieuvriendelijker dan een moderne auto, daarvoor zou je de volledige levenscyclus en uitstoot moeten vergelijken. Haar punt is eenvoudiger: als iets gerepareerd kan worden, hoeft het voor haar nog niet vervangen te worden.
Haar volgende auto is achttien jaar ouder
Er is één getal dat Marie-Ange nog graag op de teller wil zien: 1.000.000 kilometer. Met nog 169.000 kilometer te gaan is dat geen zekerheid, maar na de eerste 831.000 lijkt het ook niet helemaal absurd.
En als La Vénérable uiteindelijk toch definitief stopt, hoeft Marie-Ange niet ineens een configurator voor een nieuwe auto te openen. De opvolger staat al klaar.
Het is een Renault 10 Major uit 1967 die vroeger van haar moeder was. Hij heeft jarenlang binnen gestaan en verkeert volgens haar nog in goede staat. Er is slechts één probleempje: de motor moet worden vervangen.
Na bijna veertig jaar dezelfde Mercedes heeft Marie-Ange dus al een andere auto uitgezocht. Alleen is die achttien jaar ouder dan haar huidige exemplaar. Een modernere auto lijkt voorlopig niet in het plan te passen.