Onderweg

Uitgerekend de burgemeester wordt twee keer geflitst door de flitskar van zijn eigen stad

In het Zuid-Duitse Albstadt dook een opvallende naam op in de gemeentelijke flitsstatistiek: die van burgemeester Roland Tralmer. Hij werd in één jaar twee keer geflitst. Achter die pijnlijke bekentenis zit een verschil met Nederland dat minstens zo opvallend is.

Nick ter Arkel
2 minuten
Flitspaal
snelheidsovertreding
Verkeersboete
Duitse flitsaanhanger langs een woonstraat

Tralmer vertelde zelf in de gemeenteraad dat hij twee keer door een snelheidscontrole van zijn eigen stad was betrapt. Het verhaal werd deze week landelijk opgepikt door het Duitse Focus, dat meldt dat de burgemeester eenmaal 56 en eenmaal 58 km/u reed op een weg waar 50 was toegestaan. Beide overtredingen kostten hem 30 euro. Punten in Flensburg of een rijontzegging waren bij deze overschrijdingen niet aan de orde.

De verklaringen maken het verhaal alleen maar menselijker. De eerste keer kwam hij van een afspraak in een kerk en zat hij naar eigen zeggen met zijn gedachten ergens anders. Bij de tweede overtreding belde hij via de handsfree-installatie met een collega-burgemeester. Tegenover Bild noemde hij het volgens Focus uiteindelijk gewoon persoonlijke domheid.

De bekentenis zelf is overigens niet van gisteren. De lokale flitscijfers werden eerder dit jaar al besproken. De nieuwe actualiteit zit in de landelijke aandacht die het verhaal sinds donderdag in Duitsland krijgt.

Eén flitsaanhanger registreerde 23.154 overtredingen

De cijfers waar Tralmers bekentenis tussen opdook, zijn een stuk groter dan zijn twee eigen boetes. Volgens de lokale Schwäbische Zeitung passeerden ruim drie miljoen voertuigen een gehuurde semimobiele flitsinstallatie langs de omleidingsroute van de B463. Daarvan werden 23.154 bestuurders op een snelheidsovertreding betrapt, ongeveer 0,77 procent.

Dat aantal wordt onafhankelijk bevestigd door de Südwest Presse. De stad wil de flitsaanhanger ook blijven inzetten wanneer opnieuw werkzaamheden en verkeershinder rond de B463 ontstaan.

Een tweede gehuurde installatie elders in Albstadt controleerde volgens de lokale cijfers 408.488 voertuigen en registreerde 1.389 overtredingen. Die leverden ongeveer 58.000 euro aan boete-inkomsten op, tegenover 21.100 euro aan huurkosten.

De stad rekende vooraf al met de boete-inkomsten

Daar zit het opvallendste verschil met Nederland. Toen Albstadt in 2024 besloot een semimobiele flitser te huren voor de omleidingsroutes, zette de gemeente de financiële rekensom vooraf al op papier.

De huur voor ongeveer vijftien maanden werd geschat op 150.000 euro. Daartegenover verwachtte Albstadt 70.000 euro extra aan boete-inkomsten in 2024 en nog eens 110.000 euro in 2025. In totaal dus 180.000 euro. De gemeenteraad stemde unaniem in met de huur.

Dat betekent niet dat de camera alleen voor de stadskas werd neergezet. Bij eerdere werkzaamheden waren volgens de lokale berichtgeving veel klachten binnengekomen over automobilisten die op de omleidingsroutes te hard reden. De verkeerssituatie was juist de reden om bij nieuwe werkzaamheden vooraf extra te controleren.

Een Nederlandse gemeente krijgt niets van zo'n flitsboete

Ook Nederlandse gemeenten kunnen aangeven dat ze op een bepaalde weg graag een flitser willen. Bij een flexflitser beoordeelt het Openbaar Ministerie uiteindelijk de locatie op basis van onder meer snelheidsovertredingen, ongevallen en andere verkeersrisico's. De overtreding gaat vervolgens rechtstreeks naar het CJIB.

De gemeente waar de camera staat krijgt de opbrengst niet. De gemeente Maassluis legt dat bij de komst van een nieuwe vaste flitspaal zelfs expliciet uit: de opbrengst van de boetes gaat naar de Rijksoverheid, niet naar de gemeente.

Een Nederlandse gemeente kan een flitser dus wel graag op een gevaarlijke weg willen hebben, maar kan niet zoals Albstadt huurkosten tegenover verwachte lokale boete-inkomsten zetten.

Voor Tralmer maakte die bestuurlijke constructie weinig verschil. Zijn twee keer 30 euro verdwenen gewoon in dezelfde gemeentelijke boetestroom als die van andere overtreders. Wat dat betreft leverde de burgemeester onbedoeld misschien wel het beste argument vóór zijn eigen handhaving: de flitser maakte geen onderscheid.