Man laadt zijn Kia voor nog geen euro bij, 15 maanden later krijgt hij een rekening van bijna 14.000 euro

Een korte laadstop met een elektrische auto hoort geen financieel avontuur te zijn. Een Canadese eigenaar van een Kia EV9 dacht daar waarschijnlijk net zo over toen hij op 17 mei 2025 iets minder dan 5 kWh stroom bijlaadde. De werkelijke kosten van de sessie bleken achteraf slechts 1,26 Canadese dollar, nog geen euro.

Daarmee had de zaak klaar moeten zijn. Alleen kreeg de eigenaar op 25 augustus 2026 ineens een rekening van 22.308,42 Canadese dollar voorgeschoteld. Tegen de huidige wisselkoers is dat ongeveer 13.900 euro. Voor een hoeveelheid elektriciteit waarmee een grote elektrische SUV slechts enkele tientallen kilometers verder komt, was dat vanzelfsprekend onmogelijk.

Een halfuur laden werd vijftien maanden

De rekening gaf al snel prijs waar het was misgegaan. Volgens de administratie begon de laadsessie op 17 mei 2025 om 18.57 uur. Als eindtijd stond 25 augustus 2026 om 13.09 uur genoteerd. Het computersysteem deed daarmee alsof dezelfde Kia EV9 meer dan vijftien maanden aan één laadpaal had gehangen.

Dat was natuurlijk niet gebeurd. De rekening vermeldde bovendien maar 4,91 kWh aan geleverde elektriciteit. Na onderzoek maakte laadexploitant Hypercharge Networks bekend wat er werkelijk was gebeurd: de auto had 36 minuten geladen en daarbij 4,89 kWh ontvangen.

Daarvoor had de eigenaar slechts 1,26 Canadese dollar moeten betalen. Toch bleef de sessie in het achterliggende systeem veel langer openstaan.

Op de factuur stond nog een belangrijke aanwijzing. Hypercharge meldde dat het ging om een historische sessie van een terminal die niet met het netwerk kon communiceren. De laadbeurt zelf was dus al lang voorbij, maar het systeem had niet correct geregistreerd dat de sessie ook administratief beëindigd moest worden.

De auto was weg, maar de rekening bleef oplopen

Bij elektrisch laden wordt achter de schermen veel meer geregistreerd dan alleen het aantal kilowatturen dat de accu ingaat. Een laadpunt legt vast wanneer een sessie begint en eindigt en geeft die informatie door aan systemen die uiteindelijk de rekening berekenen.

Juist daar ging het in dit geval fout. De Kia was na zijn korte laadbeurt gewoon vertrokken, maar in het systeem bleef de sessie actief. Dat werd extra pijnlijk doordat deze locatie niet uitsluitend per verbruikte kilowattuur rekende, maar ook op basis van de tijd die een auto aan de lader stond.

Het gehanteerde tarief lag rond de 2 Canadese dollar per uur. Een halfuur aan zo'n paal kost bijna niets. Laat een computersysteem dat uurtarief echter maandenlang doorlopen en de rekening loopt vanzelf op tot een bedrag dat niets meer met de werkelijk geleverde stroom te maken heeft.

Er zat zelfs nog een opvallende fout op de factuur. De begin- en einddatum lagen meer dan vijftien maanden uit elkaar, terwijl de vermelde duur slechts zeven dagen, achttien uur, twaalf minuten en veertig seconden bedroeg. De administratie gaf dus tegenstrijdige informatie, maar het enorme bedrag werd desondanks berekend.

Hypercharge schrapt de hele rekening

De eigenaar deelde zijn opmerkelijke factuur online en nam contact op met Hypercharge. Inmiddels heeft het bedrijf zelf op de zaak gereageerd en bevestigd dat de rekening fout was.

De volledige 22.308,42 Canadese dollar werd teruggedraaid. Hypercharge besloot zelfs de 1,26 dollar voor de echte laadbeurt niet meer in rekening te brengen. Een bestaand tegoed van 20 Canadese dollar werd hersteld en de eigenaar kreeg daarbovenop 50 dollar extra laadtegoed als compensatie.

Belangrijk is ook dat er geen aanwijzing is dat de Kia EV9 zelf iets verkeerd heeft gedaan. De storing zat in de verwerking van de laadsessie en niet in de auto. De EV9 was dus niet daadwerkelijk vijftien maanden aan het laden en had ook geen technisch probleem waardoor de sessie zo lang duurde.

Bekijk ook

Nederland staat vol laadpalen, maar in China werkt opladen volgens een heel ander principe | Autobahn

Een rekening van 14.000 euro moet straks alarm slaan

Misschien wel het opvallendste deel van het verhaal is wat Hypercharge na de fout gaat veranderen. Het bedrijf zegt controles toe te voegen waarmee uitzonderlijk lange laadsessies automatisch worden herkend. Ook komt er een bovengrens voor het bedrag dat één sessie kan opleveren en moeten sessies die uitzonderlijk lang openstaan automatisch een waarschuwing veroorzaken.

Dat roept tegelijkertijd de vraag op waarom zo'n controle er niet al was. Een systeem dat nog geen 5 kWh aan stroom registreert en daar vervolgens omgerekend bijna 14.000 euro tegenover zet, levert een combinatie op die zo extreem is dat een automatische controle voor de hand ligt.

Wie zijn stekker uit de auto trekt, gaat ervan uit dat de laadbeurt daarmee voorbij is. Digitaal moet echter ook de juiste informatie worden uitgewisseld tussen laadpunt, netwerk, laadpas of app en het facturatiesysteem. In dit geval ging dat ergens mis, waardoor een laadbeurt van 36 minuten administratief nog vijftien maanden voortleefde.

Even controleren of een openbare laadsessie daadwerkelijk als beëindigd in de app verschijnt, is daarom geen gek idee wanneer een laadpaal een storing geeft of vreemd reageert. De Canadese Kia-rijder kwam uiteindelijk met de schrik vrij, maar kreeg wel een bijzonder effectieve herinnering dat ook een laadpaal uiteindelijk een computer is. En computers kunnen fouten maken die op papier heel duur worden.