Lewis Hamilton had al zijn auto's verkocht, maar deze barn find kon hij toch niet weerstaan

Voor iemand die zijn leven tussen de snelste auto's ter wereld doorbrengt, nam Lewis Hamilton vorig jaar een opvallend besluit. Zijn eigen autocollectie ging de deur uit. Hamilton vertelde dat hij al zijn auto's had verkocht en tegenwoordig liever kunst verzamelde dan steeds nieuwe bolides aan zijn verzameling toe te voegen.

Toch zat er meteen een belangrijke uitzondering in dat afscheid. Als Hamilton ooit nog één auto zou kopen, moest het een Ferrari F40 zijn. Hij omschreef die auto zelfs als een kunstwerk. Inmiddels heeft hij precies gedaan wat hij toen voorspelde, want Hamilton heeft een F40 gekocht die meer dan dertig jaar onder het stof had gestaan.

Meer dan dertig jaar vergeten in een garage

Hamilton laat zijn nieuwe aanwinst zelf op Instagram zien. Op de eerste foto's is de rode Ferrari nauwelijks in de staat waarin je een miljoenenklassieker normaal gesproken tegenkomt. De carrosserie zit onder het stof en de auto heeft duidelijk een heel ander leven achter de rug dan de perfect gepoetste F40's die tegenwoordig op veilingen verschijnen.

Volgens Hamilton stond de auto meer dan dertig jaar in een garage. Hoe hij de F40 precies heeft gevonden, wie de vorige eigenaar was en waarom zo'n kostbare auto daar zo lang bleef staan, vertelt hij vooralsnog niet. Ook over de kilometerstand en de aankoopprijs houdt hij de kaarten tegen de borst.

Juist dat maakt de barn find extra bijzonder. Hamilton had met zijn vermogen zonder problemen een volledig gerestaureerde F40 kunnen kopen die direct klaarstond voor een concours of een plek in een verwarmde collectie. In plaats daarvan koos hij voor een exemplaar waaraan eerst flink gewerkt moest worden.

In Maranello werd de F40 weer tot leven gebracht

Na de vondst ging de auto naar Maranello, waar de mensen die het merk het beste kennen zich over de F40 mochten buigen. Volgens Hamilton werkten engineers en monteurs van Ferrari wekenlang aan de auto om hem weer tot leven te brengen.

Aan de beelden te zien bleef het niet bij nieuwe vloeistoffen, een accu en een grondige poetsbeurt. De F40 werd flink aangepakt en ook de aandrijflijn werd onder handen genomen. Hamilton heeft nog niet alle technische details van het herstel gedeeld, maar belooft dat er meer van het project zal volgen.

Voor de zevenvoudig wereldkampioen moet juist Maranello een bijzondere plek zijn om deze auto opnieuw tot leven te zien komen. De F40 rolde daar eind jaren tachtig zelf van de band en Hamilton rijdt tegenwoordig voor hetzelfde merk waarvoor hij als kind al grote bewondering had.

Bekijk ook

Hoe Albert (26) in 1987 in zijn korte broek de Ferrari-fabriek binnensloop en urenlang foto's kon maken | Autobahn

Hamilton wilde precies deze auto nog hebben

De aankoop lijkt misschien haaks te staan op Hamiltons beslissing om zijn verzameling van de hand te doen, maar eigenlijk is het tegenovergestelde waar. Toen hij vertelde dat hij geen auto's meer bezat, werd hem gevraagd naar Ferrari's nieuwe F80. Hamilton maakte toen duidelijk dat moderne hypercars hem niet genoeg konden verleiden om opnieuw te beginnen met verzamelen.

Daarna kwam vrijwel meteen de F40 ter sprake. Als er nog één auto zou komen, dan moest het die worden.

Zijn fascinatie voor het model was toen al duidelijk zichtbaar. Toen Hamilton begin 2025 voor zijn eerste officiële werkdag bij Ferrari in Maranello verscheen, poseerde hij voor een beroemd geworden foto naast een rode F40. Dat was geen toevallig beschikbare Ferrari voor een mooi plaatje. Hamilton wilde het model zelf bij dat belangrijke moment hebben, omdat hij er naar eigen zeggen al sinds zijn jeugd van droomde.

Later vertelde hij zelfs dat hij graag samen met Ferrari aan een moderne interpretatie van de F40 zou werken. Daar had hij ook al een naam voor bedacht: F44, naar het startnummer waarmee hij zijn Formule 1-carrière heeft opgebouwd. In zijn ideale versie zou bovendien een handgeschakelde versnellingsbak zitten.

Waarom de Ferrari F40 zo bijzonder blijft

Dat juist de F40 Hamilton terug naar een eigen garage lokt, is niet moeilijk te begrijpen. Ferrari presenteerde het model in 1987 met een 2,9-liter V8 met twee turbo's achter de bestuurder. De motor levert 478 pk, waarmee de relatief lichte supercar volgens Ferrari in 4,1 seconden van 0 naar 100 km/u sprint.

Nog indrukwekkender was destijds de topsnelheid van 324 km/u. Daarmee behoorde de F40 tot de eerste productieauto's die de magische grens van 200 mph konden doorbreken.

Toch verklaren de prestaties maar een deel van zijn status. De F40 is opvallend kaal en compromisloos. Er is een handgeschakelde versnellingsbak, nauwelijks luxe en veel minder elektronica tussen bestuurder en machine dan bij een moderne supercar. Alles staat in het teken van laag gewicht, snelheid en gevoel.

Daar komt bij dat het een van de laatste grote Ferrari-projecten was die nog tijdens het leven van Enzo Ferrari verschenen. Voor verzamelaars maakt die combinatie van prestaties, historie en karakter hem tot een van de belangrijkste Ferrari's uit de moderne geschiedenis.

Van kunst verzamelen terug naar een Ferrari

Het mooie aan Hamiltons aankoop is daarom dat hij zijn eerdere uitspraak eigenlijk helemaal niet hoeft terug te nemen. Hij zei niet dat hij auto's voortaan waardeloos vond, maar dat hij zich meer op kunst wilde richten. De F40 plaatste hij zelf al in precies die categorie.

Na tientallen jaren stilstand heeft hij nu het model gevonden dat hem als kind al fascineerde, waarna Ferrari zelf de auto in Maranello weer tot leven bracht.

Hamilton lijkt dus niet opnieuw te zijn begonnen met het vullen van een garage vol hypercars. Voorlopig maakte hij één uitzondering. Maar als je eerst al je auto's verkoopt en daarna één exemplaar terugkoopt, is een stoffige Ferrari F40 die meer dan dertig jaar heeft stilgestaan waarschijnlijk moeilijk te overtreffen.