Ford's nieuwe Transit Supervan gaat elektrisch

De legendarische serie extreme superbusjes krijgt op na bijna dertig jaar eindelijk een vervolg. Helaas zal de Supervan 4 die op Goodwood zal verschijnen dit keer geen heerlijke V8 onder de kap hebben.
@media (max-width: 679px){#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef894061 img{#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef894061 img{#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef894061 img{#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef894061 img{#fig-62bf2ef894061 img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}Zucht...Ford's nieuwe Supervan gaat elektrisch

Autofabrikanten zijn over het algemeen maar saaie bedrijven. Net als in elke andere business moeten ze immers erachter komen wat goed verkoopt aan zoveel mogelijk mensen. Afgezien van supercarbouwers leidt dat vrijwel altijd tot ongeïnspireerde grijze dozen op wielen die iedereen te vriend willen houden.

Soms laten huis, tuin en keukenmerken zich echter helemaal gaan en gebeuren er geweldige dingen. Één van de beste voorbeelden hiervan is de Transit Supervan-serie.

@media (max-width: 680px){#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8942b4 img{#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8942b4 img{#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8942b4 img{#fig-62bf2ef8942b4 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Supervan 1

De knotsgekke Supervan zag in 1971 voor het eerst het levenslicht als een Frankenstein combinatie van een Ford GT40-chassis en de kas van een eerste generatie Transit. Met een 430 pk sterke vijfiter V8 in de laadruimte kon de machine een topsnelheid van maar liefst 270 kilometer per uur behalen. Het weggedrag liet echter te wensen over.

@media (max-width: 680px){#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8944ca img{#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8944ca img{#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8944ca img{#fig-62bf2ef8944ca img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Supervan 2

In de moeizame jaren na de oliecrisis van 1973 bleef het echter even stil. Pas in 1983 was het Supervan-label terug op een radicaal andere wagen. De Supervan 2 stond namelijk op het chassis van de Ford C100 Group C Le Mans racer en werd aangedreven door een 590 pk sterke 3,9 liter Ford-Cosworth DFL V8.

De topsnelheid liep op naar 280 kilometer per uur, en door het moderne ground effect chassis stond de superbus ook op kronkelende secties zijn mannetje. Bovendien kon de caravan nog steeds gewoon mee.

@media (max-width: 680px){#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8945bd img{#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8945bd img{#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8945bd img{#fig-62bf2ef8945bd img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Supervan 3

De timing van de Supervan 2 was echter nogal ongelukkig. Nog geen jaar later werd er namelijk een nieuwe generatie van de Transit onthuld, waardoor de body van de 2 overbodig geworden was. In 1994 werd de auto echter afgestoft om de facelift van de Mk.3 Transit te promoten.

De racer kreeg niet alleen een nieuwe carrosserie, maar ook een nieuwe motor mee: een 3,5 liter Cosworth HB V8 met ongeveer 650 pk. In 2004 werd de F1-motor echter vervangen door een meer praktische drieliter Cosworth BOA V6 met 295 pk.

@media (max-width: 680px){#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8946a1 img{#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8946a1 img{#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-62bf2ef8946a1 img{#fig-62bf2ef8946a1 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

E-Supervan 4

Bijna drie decennia na de introductie van de Supervan 3 is Ford terug met een vierde model in de serie. In een cryptische teaservideo op Twitter geeft het merk aan iets 'elektrificerends' te gaan tonen tijdens het Goodwood Festival of Speed op 23 juni. Naar verwachting zal de e-racer het nieuwe elektrische aanbod van Ford's bedrijfswagendivisie kracht bij gaan zetten.

De E-Supervan heeft een goede kans de snelste telg van zijn familie te worden. Eerdere elektrische Ford modellen zoals de Mustang Mach-e 1400 en de Mustang Cobra Jet 1400 drag racer hebben al laten zien wat er bereikt kan worden met e-power. De E-Transit Supervan zal ongetwijfeld leentjebuur gaan spelen bij deze modellen. Het spektakel van een grommende of krijsende V8 blijft dit keer echter uit.