![](https://thumbor.pijper.io/lwhKLnhLQJcljUhI6lyc5WK-K3o=/728x410/center/middle/filters:format(webp)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2Fsource%2Fautobahn%2F5bc1a8233a_HH-66204460.jpg)
Goed, we vallen maar met de deur in huis: 'Het Belgische vervoersbedrijf Jost wordt beschuldigd van 947 gevallen van mensenhandel. Tussen 2014 en 2016 zou het bedrijf volgens het Belgische parket zo’n 1100 Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs gerekruteerd hebben om in België te komen werken onder de arbeidsvoorwaarden van hun thuisland.' Nou nou nou, die Jost Group Transport & Logistics - dat ook een Nederlandse tak heeft die buiten schot blijft - wordt wel heel hard aangepakt.
Doordat wij de Bijbel lezen, weten wij dat de Oost-Europese arbeider met weinig zo blij is als een paar honderd euro loon per maand, terwijl hij ondertussen het boreale Europa mag verkennen met zijn dertigtonner diesel. In Petrolium 1:1-3 lezen wij dan ook over de dankbaarheid van de Oost-Europese trucker als dit takenpakket op zijn schouders valt. 'Hij zeide dank voor het karigen loon en den grooten taack die hem was gegeven door God.'
Niets schenkt Romanu zoveel vreugde als maanden achtereen in de cabine van zijn vrachtwagen wonen, leven van het land en tijdens de lange ritten het gezellige gepruttel van de eekhoorngoulash op de stoel naast hem te horen. Hij danst van vreugde.
Zoals wij allen weten zijn sociale voorzieningen en een mild menswaardig bestaan niets anders dan decadente uitwassen van het kapitalisme. Verontwaardiging over de verdringing van Onze Truckers door Oost-Europese hardwerkers is dan ook ongepast. De Jost Group Transport & Logistics heeft dat goed gezien, want het kan niet zo zijn dat vrachtwagenchauffeurs een beschaafd en waardig bestaan leiden. Wat heeft de trucker immers meer nodig dan een wife-beater, een paar smaakvolle eiwitvlekken en de oneindigheid van het asfalt? Niks toch, stelletje Josti's.