De enige echte Alfa Romeo Formule 1 V10 kan van jou zijn

Vergeet de Nord, vergeet de Busso. Deze V1035 is de ultieme Alfa Romeo-motor. En hij staat te koop.
@media (max-width: 679px){#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea3896a8 img{#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea3896a8 img{#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea3896a8 img{#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea3896a8 img{#fig-61065ea3896a8 img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}De enige echte Alfa Romeo Formule 1 V10 kan van jou zijn

Alfa Romeo en de Formule 1 gaan nou niet bepaald hand in hand. Afgezien van de successen in de eerste twee wereldkampioenschappen met de vooroorlogse 158/159 Alfetta heeft het roemruchte Italiaanse merk er eigenlijk nooit echt wat van gebakt in de koningsklasse van de autosport. Een tweede fabrieksteam was weinig succesvol: tussen 1979 en 1985 werden er vijf podiums bij elkaar gesprokkeld. Beter dan tweede werd het nooit, om over het moderne Alfa Romeo-Sauber maar te zwijgen.

Als motorleverancier wist Alfa Romeo wel te winnen: de unieke Brabham BT46B 'fan car' pakte een dominante overwinning op het circuit van Anderstorp in Zweden. De normale variant wist het resultaat te herhalen op Monza. Toen in de loop van 1985 duidelijk werd dat er geen toekomst zat in het fabrieksteam werd de Autodelta-motorafdeling de prioriteit.

@media (max-width: 680px){#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea389e62 img{#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea389e62 img{#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea389e62 img{#fig-61065ea389e62 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
De unieke 890T V8 was weinig waard.

Van turbo naar tiencilinder

Terwijl het kleine Osella de oude 890T 1.5 liter V8 turbo's van de fabrieks-Alfa's bleef gebruiken ontwikkelden de Italianen een nieuwe 415T twin turbo viercilinder voor het Franse Ligier team. Het blok was het product van verwachte regelwijzigingen die kleinere (1,2 liter), minder krachtige motoren verplicht zouden stellen. Toen duidelijk werd dat de turbo's toch uitgefaseerd zouden worden, ging het roer om.

De viercilinder werd gewoon doorontwikkeld als 1,5 en zou in 1987 en 1988 door Ligier gebruikt worden. Vanaf 1989 waren de turbo's echter exit. Ze werden vervangen door natuurlijk ademende 3,5 liter blokken. Aanvankelijk alleen als V8, maar onder druk van Ferrari werd het maximaal twaalf cilinders. Alfa-ingenieur Giovanni Tonti had echter geen zin in deze layouts. Een compromis tussen de compacte, lichte V8 en de krachtige, soepele V12 was volgens hem de beste oplossing.

@media (max-width: 680px){#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a2a7 img{#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a2a7 img{#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a2a7 img{#fig-61065ea38a2a7 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Kansloos

Het resultaat van dat denkwerk was de creatief genaamde V1035, een 3,5 liter V10 met 4 kleppen per cilinder. Het blok was goed voor 620 pk bij een oorsplijtende 13.300 toeren per minuut. Indrukwekkende cijfers voor z'n tijd. De titel-winnende McLaren van 1989 had maar 30 pk meer uit z'n Honda V10.

De motor werd vanaf 1986 getest in een oud 185T turbo-chassis, maar zou nooit op de grid komen. Een publieke ruzie met Ligier over de 415T viercilinder (veroorzaakt door coureur Rene Arnoux) en druk vanuit nieuw moederbedrijf FIAT om Ferrari het alleenrecht op de Formule 1 te geven, maakten een einde aan Alfa Romeo's F1-plannen.

ProCar

Na het schrappen van het F1-avontuur werd de unieke V10 niet een maar twee keer uit de mottenballen gehaald voor totaal andere projecten. In 1988 verscheen de V1035 in de staart van de 164 ProCar, een extreem middenmotor prototype met het silhouet van de normale sedan.

De ProCar was bedoeld voor een supportklasse voor de Formule 1, bedacht door overlord Bernie Ecclestone. Helaas voor Alfa waren zij en partner Brabham de enigen die toehapten. Het Production Car Championship kwam door het gebrek aan deelnemers nooit van de grond.

Le Mans

Een jaar later werd de V1035 achterin een nieuw Le Mans prototype gelegd. De FIA was op dat moment bezig om de motorregels voor Group C gelijk te trekken met de Formule 1, waardoor de V10 een nieuwe kans kreeg. Die kans werd echter verspeeld: grillige motor was simpelweg niet betrouwbaar genoeg en werd uiteindelijk vervangen door een afgedankte Ferrari V12.

De beeldschone, door Abarth ontwikkelde SE048 SP kwam ondanks die motorwissel net als de 164 ProCar echter nooit aan de start. Het budget voor de auto werd uiteindelijk gebruikt voor Alfa Romeo's succesvolle toerwagencampagnes in de DTM en BTCC,

@media (max-width: 680px){#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a871 img{#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a871 img{#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38a871 img{#fig-61065ea38a871 img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
Alfa Romeo SE048 SP.

Ultieme swap

Meer dan dertig jaar na dato is een van de slechts vijftien V1035 motoren in complete toestand opgedoken. Het blok werd door de huidige eigenaar gekocht als onderdeel van een pakket onderdelen voor de 155 DTM. Het was de bedoeling om de motor weer lopend te krijgen en er vervolgens een project omheen te verzinnen. De ultieme motorswap heeft hij echter nooit uit kunnen voeren..

@media (max-width: 680px){#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38ab3a img{#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38ab3a img{#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{background: #eee;}#fig-61065ea38ab3a img{#fig-61065ea38ab3a img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}

Via veilingsite Collecting Cars wordt het Alfa Romeo-hart nu aangeboden aan mensen die wel de tijd en middelen hebben om de V10 weer volop te laten zingen. Het hoogste bod is op dit moment £4.850 (€5.657). Je hebt nog twee dagen om een bod uit te brengen. Geïnteresseerd? De advertentie bekijk je hier.